លីងជីគឺចំណាស់ណាស់ហើយអត្ថិភាពរបស់វាត្រូវបានយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងខ្លាំងដោយអ្នកប្រាជ្ញនៅប្រទេសចិនបុរាណដែលបានប៉ាន់ស្មានអំពីរបៀបដែលJiangshiត្រូវបានបង្កើតឡើង។
ជាធម្មតាJiangshiត្រូវបានបង្ហាញថាជាសាកសពរឹងស្លៀកពាក់ឯកសណ្ឋានផ្លូវការនៃរាជវង្សឈិង (១៦៤៤-១៩១២) ដែលជាចក្រភពរាជវង្សដ៏អស្ចារ្យចុងក្រោយដើម្បីគ្រប់គ្រងតំបន់នេះដោយមានអ្នកគ្រប់គ្រងដែលមានអំណាចនិងយូរយារមកហើយ។
យោងទៅតាមរឿងព្រេងនិងរឿងព្រេងចិនបានបង្ហាញថាJiangshi - គឺជាសាកសពដែលបានរស់ឡើងវិញហើយធ្វើការសម្លាប់សត្វមានជីវិតដើម្បីស្រូបយកកម្លាំង "ការជញ្ជួកឈាម" របស់ពួកគេ។
Jiangshi គឺរឹងណាស់ដែលមិនអាចពត់អវយវៈនិងដងខ្លួនបានដូច្នេះវាធ្វើចលនាដោយលោតដោយដៃរបស់វាតែងតែលាតសន្ធឹងស្វែងរកសត្វមានជីវិតនៅពេលយប់និងដោយខាំត្របាក់កងមនុស្សសត្វស្រូបយកឈាម ធ្វើបែបនេះទើបពួកគេ Jiangshi អាចរស់បាន។
Jiangshiពាក់អាវធំដូចឯកសណ្ឋានអាវនិងរង្វង់មូលមួកកុកងឺប្រពៃណីនៃមន្ត្រីឆេង។ ពួកគេមិនចេះនិយាយមានស្បែកស្លេកមានសក់ពណ៌បៃតងរោមចិញ្ចើមវែងដូចក្រចកដៃនិងមានអណ្តាតវែង។
ជាំងស៊ីមិនមានលក្ខណៈដូចនឹងខ្មោចឆៅទេតែផ្ទុយទៅវិញជាបិសាចជញ្ជក់ឈាម។
នៅពេលថ្ងៃជៀងស៊ីបានសម្រាកនៅក្នុងមឈូសឬលាក់ខ្លួននៅក្នុងរូងភ្នំត្រជាក់។
យោងទៅតាមអ្នកស្រាវជ្រាវម្នាក់នៃរាជវង្សឈីង ឈ្មោះជីសៀឡាន (១៧២៤-១៨០៥) ជៀងស៊ីអាចត្រូវបានបែងចែកជាពីរក្រុមគឺជៀងស៊ីសាកសពចំណាស់ដែលមិនបានរលួយហើយកើតជាខ្មោចឆៅយូរមកហើយនិងជៀងស៊ីជាសាកសពដែលទើបនឹងខ្លាចជាខ្មោចឆៅថ្មីៗ។
នៅពេលសាកសពរបស់Jiangshiត្រូវបានទទួលមរណភាពថ្មីៗនេះរូបរាងរបស់វានេះមើលទៅដូចជាមនុស្សធម្មតា។ អ្នកផ្សេងទៀតដែលបានរលួយអស់មួយរយៈមានសាច់រលួយរលួយព្យួរចេញពីឆ្អឹងពណ៌លឿង។
Jiangshiគឺបុរាណណាស់ហើយអត្ថិភាពរបស់វាត្រូវបានយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងខ្លាំងដោយអ្នកប្រាជ្ញនៅប្រទេសចិនបុរាណដែលបានប៉ាន់ស្មានអំពីរបៀបដែលចាងជីត្រូវបានបង្កើតឡើង។
ខ្មោចឆៅប្រភេទនេះត្រូវអ្នកបុរាណប្រាកដនិយមបាននិយាយថា វាមិនមែនជាខ្មោចនោះទេ។ វាគឺជាសព្វដែលត្រូវបានគេសែងដើម្បីយកទៅស្រុកកំណើតតែប៉ុន្នោះ។ ក្នុងសម័យរាជការឈិងឬឆេង មនុស្សដែលមានជីវភាពទុនខ្សោយ ត្រូវធ្វើការចំណាកស្រុកទៅស្រុកឆ្ងាយ ពេលដែលខ្លួនស្លាប់គឺគេត្រូវ តែយកសព្វរបស់ខ្លួនទៅបញ្ចុះនៅឯស្រុកកំណើតជាចាំបាច់។
ដោយហេតុនេះ គេត្រូវតែជួលអាចារ្យដែលរកស៊ីធ្វើការដឹកជញ្ជូនសព ទៅស្រុកកំណើត ដើម្បីធ្វើដំណើរបាន អាចារ្យត្រូវការមានកូនសិស្សចំនួនយ៉ាងតិចពីនាក់ ប្រសិនជាសពនោះជាអ្នកមានគេអាចប្រើរទះដឹកសពបាន តែបើអ្នកក្រវិញគេត្រូវធ្វើការដឹកជញ្ជួនដោយការសែង។
គេត្រូវលាងសពនោះទៅតាមរបៀបដែលអាចារ្យប្រាប់ក្នុងគោលបំណងដើម្បីកុំអោយស្អុយបាន។ បន្ទាប់មកគេត្រូវចងដៃឈើសពនោះជាមួយបង្គោលឬស្សីដូចសែងជ្រូកចឹង។
បន្ទាប់មកគេត្រូវធ្វើការដឹងជញ្ជូនសពនោះក្នុងពេលយប់ដើម្បីកុំអោយមានមនុស្សខ្លាចរអា។
ពេលធ្វើដំណើរដើម្បីកុំអោយមានគ្រោះថ្នាក់ចររាចរណ៍គេត្រូវធ្វើការគួសកណ្តឹងដើម្បីសុំផ្លូវធ្វើដំណើរ
ចឹងធ្វើមនុស្សពេលឃើញសកម្មភាពបែបនេះគិតថាអាចារ្យបញ្ជាអោយខ្មោចលោតទៅតាមកណ្តឹងរបស់គាត់ តែការពិតទៅសពនោះលោតដោយសារឬស្សីយោគទៅតាមដំណើររបស់អ្នកសែងទេតើ។
0 comments:
Post a Comment