ប្រភពនៃព្រះវិស្ណុក

ព្រះវិស្ណុគឺជាអាទិទេពមួយក្នុងចំណោមអាទិទេពដ៏សំខាន់បំផុតនៅក្នុងហិណ្ឌូ។ ហើយរួមជាមួយព្រហ្មម៉ាញនិងព្រះសិវៈត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាសមាជិកនៃព្រះត្រៃឯកដ៏ពិសិដ្ឋនៃសាសនាហិណ្ឌូ។ គាត់គឺជាព្រះដ៏សំខាន់បំផុតនៃវិហាវិសាមញ្ញដែលជានិកាយហិណ្ឌូធំជាងគេ។ តាមពិតដើម្បីបង្ហាញពីឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់របស់ព្រះវិស្ណុ។ ព្រះព្រហ្មនៅក្នុងគណនីខ្លះត្រូវបានគេគិតថាបានកើតចេញពីផ្កាឈូកដែលដុះចេញពីជើងទឹករបស់ព្រះវិស្ណុ។ ចរិតស្មុគស្មាញគឺព្រះវិស្ណុជាអ្នកការពារនិងជាអាណាព្យាបាលរបស់បុរស (ណារណាណា) គាត់ការពារសណ្តាប់ធ្នាប់នៃអ្វីៗ (ព្រះធម៌) ហើយនៅពេលចាំបាច់គាត់បង្ហាញខ្លួននៅលើផែនដីតាមអភនាហាផ្សេងៗដើម្បីប្រយុទ្ធនឹងពួកបិសាចនិងសត្វសាហាវដើម្បីរក្សាភាពសុខដុមរមនានៃពិភពលោក ។

ព្រះវិស្ណុកត្រូវបានគេជឿរជាក់ថាជាព្រះដែលបានកើតពីមនុស្សឈ្មោះ Krishna ដែលនៅប្រទេសខ្មែរយើងតែងនិយាយថាព្រះរាមព្រះល័ក្ខនោះឯង។ ខ្ញុំមិនចាំនិយាយច្រើនពីព្រះរាមព្រះលក្ខច្រើនពេក ទេ ព្រោះអ្នកទាំងអស់គ្នាក៏បានដឹងហើយថា លោកបានទៅសំលាប់យកអាសូរ៉ានយកប្រពន្ធមកវិញ តែត្រូវបានលាក់ដោយព្រះម៉ែធរណីវិញព្រោះព្រះរាមមិនទុកចិត្តថា យក្សនោះមិនដែលប៉ះរាង្គកាយរបស់ ព្រះធីតា។

Lord Krishna

ព្រះវិស្ណុបានរៀបការជាមួយឡាក់ស៊ីមី (នាគរាជនៃភ័ព្វសំណាង) សារ៉ាវ៉ាធី (នាគរាជនៃប្រាជ្ញា) និងហ្គនហ្គា (នាគរាជដែលជាបុគ្គលិកលក្ខណៈរបស់ទន្លេគង្គា) ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយមិនអាចរស់នៅជាមួយការឈ្លោះប្រកែកគ្នារវាងប្រពន្ធទាំងបីរបស់គាត់ទេនៅទីបំផុតព្រះវិស្ណុបានបញ្ជូនហ្គេនទៅព្រះស៊ីវ៉ានិងសារ៉ាវ៉ាធីទៅព្រះព្រហ្ម។ នៅក្នុងគណនីខ្លះប្រពន្ធមួយទៀតរបស់ព្រះវិស្ណុគឺ Bhumi-Devi (នាគរាជនៃផែនដី) ។ គាត់ត្រូវបានគេចាត់ទុកថារស់នៅក្នុងទីក្រុង Vaikuntha នៅ Mt. Meru ជាកន្លែងដែលអ្វីៗត្រូវបានធ្វើពីមាសនិងពេជ្រអស្ចារ្យនិងជាកន្លែងដែលមានបឹងដែលមានផ្កាឈូក។

នៅក្នុងគម្ពីរបាវ៉ាថាតា - ពូរ៉ាណាដែលជាការប្រមូលផ្តុំនៃរឿងរ៉ាវរបស់ព្រះវិស្ណុវិស្ណុក៏ត្រូវបានគេផ្តល់កិត្តិយសថាបានផ្តល់ដល់ព្រះដទៃទៀតនូវអំណោយអមតៈ។ រឿងរ៉ាវបាននិយាយថាព្រះចង់បង្កើតមហាសមុទ្រទឹកដោះដើម្បីបង្កើតទឹកដម (អម្រឹតាតា) ដែលផ្តល់ឱ្យជីវិតអមតះសំរាប់អ្នកផឹក។ ដើម្បីលាយមហាសមុទ្រពួកគេបានសំរេចចិត្តប្រើម៉ាតធីដ៏បរិសុទ្ធ។ ភ្នំព្រះសាម៉ែជាស្នូលវិលជាមួយសត្វពស់យក្ស Vasuki (ឬអាណាណា) ជាខ្សែពួរសំរាប់បង្វិលស្នូលព្រះសាម៉ែអោយវិល; ចុងម្ខាងត្រូវបានទាញដោយអារក្សនិងមួយទៀតដោយព្រះ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយគ្មានក្រុមណាមួយអាចផ្ទុកទំងន់ភ្នំបែបនេះបានទេហើយពួកគេបានអំពាវនាវឱ្យព្រះវិស្ណុជួយ។ ព្រះវិស្នុកគាត់បានប្រែជាគូម៉ាដែលជាអណ្តើកយក្សទ្រភ្នំនៅលើសំបករបស់គាត់។ ទឹកដមនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងយ៉ាងត្រឹមត្រូវពីសមុទ្រដែលមានខ្យល់ប៉ុន្តែអារក្សដែលមានចរិតបិសាចបានព្យាយាមដណ្តើមវាចេញពីការទេវតាឬព្រះដោយធ្វើការទាញនាគនោះអោយខ្លាំងដើម្បីអោយទឹកអំរិតនោះទ្រេតហើយកំពប់ទឹកអំរិតមកលើកខ្លួន។ ជាភ័ព្វសំណាងវិស្ណុបានធ្វើបាតុកម្មក្នុងទម្រង់ជាម៉ាយ៉ាដ៏ស្រស់ស្អាត (លក្ខណៈពិសេសនៃការបំភាន់) ។

ព្រះវិស្ណុលេចចេញជារូបតំណាងមួយទៀតនៅក្នុងទំរង់ត្រីម៉ុត។ ហើយបានទៅប្រាប់ដល់ម៉ានុដែលជាអ្នកនៅក្នុងនោះដែរអោយធ្វើការចូលទៅកន្លែងដែលមានទូក។ ហើយព្យាយាមអោយយកពូជសត្វដែលមាននៅលើភ្នំព្រះសាម៉ែនោះអោយអស់ព្រះទាំងគ្រាប់ពូជផ្សេងៗ។ បន្ទាប់ពីបានយកមកអស់រួចរាល់ហើយ ។ ព្រះវិស្នុកក៏បានអោយអណ្តើកនោះមូជជ្រៅទៅក្នុងបាទសមុទ្រ។ ដោយមិនអាចទប់និងទំងន់ភ្នំបាន ភ្នំនោះក៏ដួល បង្ករជាទឹកជំនន់លិចលើផែនដី។

បន្ទាប់ពីបានលេចទឹកជំនន់ដីក៏បានដុះចេញមកហើយសត្វនិងគ្រាប់ពូជដែលបានគេចចេញជាមួយ ម៉ានុត្រូវបានរស់លើផែនដីបង្កើតជារុក្ខជាតិនិងដើមឈើលើផែនដីដូចសព្វថ្ងៃ។ ដូចនេះទើបគេថាព្រះវិស្នុកជាអ្នកបង្កើតលោកយើងនេះ។